Społeczeństwo InwestorówTen blog znajduje się w serwisie niepodległy.pl
Dowiedz się więcej.

« niepodległy.pl
podobna tematyka
Uczelniana kultura pamięci (Gospodarka, ekonomia)
Cyfrowa infrastruktura obywatelstwa (Gospodarka, ekonomia)
Rycerze ekonomii (Gospodarka, ekonomia)
Hucpa na sterydach lichwy międzypokoleniowej (Gospodarka, ekonomia)
Obok centralnego sterowania (Gospodarka, ekonomia)
Cyfrowa humanizacja demokracji (Gospodarka, ekonomia)
Cyfrowa humanizacja gospodarowania (Gospodarka, ekonomia)
Nie ma wolności bez solidarności. (Gospodarka, ekonomia)
Laboratorium solidarności (Gospodarka, ekonomia)
Piramida wartości (Gospodarka, ekonomia)
 strona główna działy tagi szukaj 
Polska2020.11.20 22:42

Byłem w papieskiej służbie

   
 

Zawsze jest trudno być dzielnym.


 

Najmocniejszymi z doznań w trakcie PRL- owskich pielgrzymek Ojca Świętego do Polski było dla mnie przeżywanie radości z bycia w tłumie wolnych ludzi. Rodaków witających najlepszego z nas.

Ludzi połączonych szacunkiem dla wybranego przez siebie przywódcy. Ludzi pragnących słuchać o uosabianych przez niego wartościach.

W trakcie pierwszej pielgrzymki doświadczałem tej radości wielokrotnie. W dniu powitania na wawelskich wałach, na krakowskimi ulicach, pod papieskim oknem, na Skałce, na Błoniach.

Jako mieszkaniec centrum Krakowa byłem do tych spotkań przygotowany. Pierwszy raz poczułem tą radość pół roku wcześniej, w dniu wyboru kardynała Wojtyły na Papieża. Wieczorem dołączyłem do kikusetosobowego tłum manifestującego na ulicach Krakowa swoją radość.

Kątem oka obserwowałem jadące za manifestacją milicyjne auto. Nie miało swego naturalnego bojowego ducha. Zamiast wysypać grupkę zomowców z pałami, czy przynajmniej zwartą formację milicji robotniczej, pętało się za nami bez dostrzegalnego sensu.

Tak poczułem, że reżim traci zdolność do kanalizowania społecznych emocji. Do żąglowania przed naszymi nosami kijem i marchewką dla utrzymywania fikcji publicznej legitymizacji. Poczułem, że noblilitacja Naszego Biskupa wyrównuje szanse narodu na drodze do samostanowienia państwa.

Że zaczyna się poważny bój o wolną Polskę. Szansa na zjednoczenie dwóch płuc Europy.

Przed pierwszym przyjazdem Papieża do Ojczyzny wstąpiłem do młodzieżowej służby wspomagającej organizatorów pielgrzymkowych uroczystości. Przy okazji mogłem z bliska przyglądać się pracy PRL – owskich służb.

Dostrzegałem ich skoncentrowanie na głównym zadaniu, czyli rozpraszaniu wszelkich zgromadzeń tworzących się poza wyznaczonymi miejscami kultu religijnego. Bo każde spontaniczne zgromadzenie ludzi napełnionych duchem wolności było dla reżimu groźne.

Bo tłum wolnych ludzi, świadomych siły swojej wspólnotowości, czy jakbyśmy to powiedzieli rok później świadomych siły solidarności, zagrozić mógł sztucznej konstrukcji PRL-owskiego państwa. Jego fasadowym instytucjom, groteskowym ceremoniom i malowanym władcom.

Detalicznie obserwowałem to po zakończeniu spotkania na Skałce 8 czerwca 1979. Gdy kilkadziesiąt tysięcy ludzi sunęło ciasną ulicą Skałeczną, gdzie na jej końcu, przy wylocie do ulicy Krakowskiej, stało kilu bardzo rosłych esbeków i tworząc sztuczny zator blokowało przejście.

Widywałem takie milicyjne ustawki tajniaków na demonstracjach w Krakowie i wcześniej i później. Tym razem chodziło o rozpraszanie uczestników podniosłego spotkania z Papieżem, którzy powodowany intuicją narodowej integracji chcieli zgodnie dotrzeć do Rynku Głównego.

Esbecy sztucznie blokowali wejście w ulicę Krakowską by nie wpływał tam potok ludzi, lecz mniejsze grupki. By w stronę Wawelu, w stronę Rynku nie ruszyła zwarta kolumna.

Pamiętam detale tej sceny. Pamiętam też swoją bolesną bezradność wobec doświadczanej destrukcji rozbudzonego wśród moich rodaków poczucia solidarności.

Byłem zbyt słabym członkiem papieskiej służby. Nie stać mnie było na wystąpienie przeciw tej niegodziwości.

Andrzej Madej, rocznik 1955.

 

 
216 odsłon   (brak ocen)
zaloguj się lub załóż konto by oceniać i komentować   
Tagi: internet ludzi, internet rzeczy, solidarny rozwój wiedzy, narodowa samorządność edukacyjna, elektroniczne usługi puliczne.
Re: Byłem w papieskiej służbie 
interesariusz, 2020.11.20 o 23:03
wolność, to już była, za PRLu,

oczywiście, w tamtych czasach myślałem inaczej, dopóki nie popadłem w prawdziwą niewolę 3eRPe, i zrozumiałem różnicę.

Czasem wspominam owe czasy wolności i oddychania pełną piersią.
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Byłem w papieskiej służbie 
Jarosław Ruszkiewicz, 2020.11.20 o 23:47
Pamiętam ten czas, o którym piszesz i pewnie też bym tak to odbierał.

A teraz wciąż jesteś pewny, Andrzeju, że to wszystko było naprawdę?
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
Re: Byłem w papieskiej służbie   
Andrzej.Madej, 2020.11.21 o 00:31
To były dziwne czasy.
Jeździłem z biało-żółtą flagą przy rowerze, bo na użycie biało-czerwonej trzeba było mieć administracyjną zgodę.

Nie było wielu kozaków, a i ci byli różnej próby.
zaloguj się lub załóż konto aby odpowiedzieć  
login:
hasło:
 
załóż konto, załóż bloga!
Więcej funkcji, w tym ocenianie i komentowanie artykułów.
odzyskaj hasło
najnowsze komentarze
Re: Demokracja jest dla ludzi
interesariusz → Andrzej.Madej
Re: Demokracja jest dla ludzi
Andrzej.Madej → interesariusz
Re: Demokracja jest dla ludzi
interesariusz → Andrzej.Madej
Re: Demokracja jest dla ludzi
Andrzej.Madej → interesariusz
Re: Demokracja jest dla ludzi
interesariusz → Andrzej.Madej
Re: Odrodzenie staruszków a język polski
interesariusz → Andrzej.Madej
Re: Odrodzenie staruszków
Andrzej.Madej → interesariusz
Re: Odrodzenie staruszków
interesariusz → Andrzej.Madej
Re: Odrodzenie staruszków
Andrzej.Madej → Anna PK.
Re: Odrodzenie staruszków
Anna PK. → Andrzej.Madej
Re: Odrodzenie staruszków
Andrzej.Madej → Anna PK.
Re: Odrodzenie staruszków
Anna PK. → Andrzej.Madej
Re: Odrodzenie staruszków
Andrzej.Madej → Anna PK.
Re: Odrodzenie staruszków
Anna PK. → Andrzej.Madej
więcej…